سالاد موسیقی

رنگ آن شادی زیبایی که در وجودم به جریان افتاده، به رنگ کاهوی پیچ است که روی اپن آشپزخانه به من لبخند می زند.

خوب شدن حالم، درست مثل کسی که پاهای بی حسش دفعتاً تکان بخورند و او را به امکان راه رفتن امیدوار کنند، مرا شدیداً امیدوار می کند به دیدن روزهایی که در آنها نگاهم به زندگی، به آدمها و به خودم بسیار واقعی و انسانی خواهد بود؛ فارغ از نگرانی، اضطراب و ترس. حس هایی که با سایه سنگین شان به طرز خارق العاده ای حتی همه چیز های زیبا را مخوف می سازند. حس هایی که عمدتاً در نبود عقل و استدلال حسابی پا می گیرند.